آپولو

يكي از آشناترين و مخوف‌ترين ابزار شكنجه براي زندانيان به شمار مي‌رفت.
علت نامگذاري آن به آپولو، شباهت آن به سفينه آپولو بود كه چهار دست و پا و سر مهار مي‌شد. لكن در اين وسيله سر زنداني با محفظه فلزي مهار مي‌شد و دست و پاها نيز توسط بست‌هاي فلزي ثابت مي‌شد. بدين ترتيب كلاه فلزي باعث مي‌شد كه موقع شلاق خوردن صداي زنداني تشديد شده و تأثير مضاعف و مخربي بر روي سيستم عصبي و شنوايي او گذاشته شود.
از طرفي خود بست‌هاي فلزي هم خيلي محكم بسته مي‌شدند كه باعث زخمي شدن پوست، گوشت و استخوان مچ دست ها و پاها مي‌شد.
گاه علاوه بر شلاق، شوك الكتريكي هم داده مي‌شد.به اين صورت كه برق با ولتاژ پايين غير كشنده و صرفاً شوك آور و دردناك به نقاط حساس بدن از جمله لاله گوش، لبها، بيني و حتي به آلت تناسلي زنداني وصل و پس از آن شوك داده مي‌شد كه همين امر باعث تخريب ديواره مويرگها و سلول‌ها شده و موجب خونريزي داخلي و كليوي مي‌گرديد و متعاقب آن دفع خون از راه ادرار در طول چند روز پس از شوك و شلاق مي‌شد.